Het is voor de Toren 1 een seizoen zoals je hem liever niet ziet. Met 14 bordpunten uit 32 wedstrijden (4 ronden gespeeld) zou je met een beetje geluk met gemak 3 of 4 matchpunten kunnen hebben. We moeten echter genoegen nemen met slechts 1 punt. Afgelopen zaterdag was er echter niet heel veel af te dingen op de 5-3 nederlaag, overigens onder protest van onze zijde.

 

DSC uit Delft was verzwakt, enkele sterke spelers waaronder voormalig Torenaar Bram van der Velde konden er niet bij zijn. Desondanks zat er een sterk jong team tegenover ons. Aan onze kant waren er ook 2 invallers (Justin en Nick) al leverden we qua rating weinig in.

Noud had op bord 4 een vroeg remiseaanbod afgeslagen. Van het toreneindspel was echter weinig te maken waardoor de punten even later alsnog werden gedeeld. In het uur daarna vielen op 4 borden beslissingen. Justin won na een wat passieve opzet met zwart in een Siciliaan. Ik begreep dat hij won door op het eind een gemene truc in te bouwen. Jeroen was op bord 3 iets te enthousiast in een Siciliaan met c4. Zoals het wel vaker gaat wacht zwart in dit soort stellingen geduldig af en profiteert hij meestal van de complicaties die volgen na opening van de stelling. Een gelijk lopereindspel met een pion minder bleek niet te houden voor Jeroen. Nick kwam in de opening naar eigen zeggen prima te staan in een theoretische Franse stelling met wit. Ik heb het middenspel niet gezien maar kennelijk wilde het op de koningsvleugel niet doorslaan voor Nick. Een ingeleverde kwaliteit werd door zijn tegenstander terug geofferd in het eindspel. Het bleek niet meer te houden.

Rik had met zwart wat stukken van zijn tegenstander in zijn stelling staan maar het zag er op het eerste gezicht houdbaar en solide uit. Toch gingen er dingen mis na een verkeerde manouvre. Langdurig nauwkeurig verdedigen blijft toch erg lastig. Helaas ook hier een 0 dus.

Stand inmiddels dus 3.5 – 1.5 voor DSC. Op de overige borden zag het er echter niet slecht uit voor de Toren. Steven had een solide stelling met een stuk + 2 pionnen tegen een toren. Er bleek echter weinig progressie te boeken voor beide partijen. Ikzelf kreeg na een bekend kwaliteitsoffer in een Siciliaans met zwart lekker spel met een sterk paard op e4 en een pionnenmeerderheid op de koningsvleugel. Lisa Hortensius, een inmiddels bekende tegenstandster van me bleef echter taai verdedigen nadat ik het voordeel had omgezet in een toreneindspel met 2 pionnen meer. Het werd beloond met een remise waar ik diverse winsten heb gemist.

De match was dus al voorbij toen Willy op bord 1 nog bezig was om zijn eigen eer te redden. Daar stak een onbegrijpelijke dwaling van de arbiter echter een stokje voor:

In het middenspel bleek Willy niet veel bereikt te hebben. Door pure wilskracht wist hij de stelling na het zoveelste irritante remise-aanbod van zijn tegenstander, Martin Glimmerveen, te compliceren. Een ingewikkeld open dame-eindspel was het resultaat met weinig tijd voor Willy's tegenstander. Nu is het zoals we allemaal weten niet handig om weinig tijd te hebben in moeilijke dame-eindspellen. Willy probeerde met verschillende schaakjes fouten uit te lokken. Zijn tegenstander wist de problemen aardig te pareren maar dat kostte hem uiteraard veel tijd. Er gebeurt vervolgens genoeg, er verdwijnen pionnen aan beide kanten, het is wat we wel noemen een spannend tijdnoodduel. Na een reeks schaakjes waarin gemanoeuvreerd wordt, wat volkomen normaal is in dit soort eindspelen, claimt Willy's tegenstander remise met nog 9 seconden op de klok. De arbiter besluit de partij door te laten spelen en een besluit te nemen nadat de partij afgelopen is. Willy wint 2 pionnen waardoor een eindspel rest van D + 2 pionnen van Willy tegen een D van zijn tegenstander. Er volgen veel schaakjes en Willy heeft moeite eruit te komen, ook omdat hij zelf inmiddels ook in zware tijdnood verkeert. Hij besluit één van zijn pionnen te geven. Er volgen een paar zetten later opnieuw schaakjes en er worden dames geruild. Met nog één pion op het bord en een gewonnen stelling (!) voor Willy gaat zijn tegenstander vervolgens door de vlag terwijl Willy zelf nog één of enkele seconden heeft. Hier besluit de arbiter, terwijl hij de eindstelling vermoedelijk beoordeelt als remise, dat Willy 'geen winstplan' zou hebben gehad. Ook zou hij 'het gevoel hebben gehad dat Willy uitsluitend op tijd speelde'. Er werd, wellicht onder invloed van het vele geklaag en gehuil van de zwartspeler en zijn teamleden, door de arbiter remise gegeven.

Beide constateringen van de arbiter zijn natuurlijk compleet onzinnig te noemen. In de eerste plaats was de stelling de hele tijd aan verandering onderhevig, dit heeft iedereen kunnen zien. Het begon met een ingewikkeld dame-eindspel met veel pionnen en eindigde in een eindspel met naakte koningen en één pion. Al die tijd was er geen enkele sprake van een duidelijk remiseachtige stelling. Bij mijn weten mag de arbiter nooit remise toekennen wanneer de stelling in materieel opzicht wijzigt.

In de tweede plaats weet iedereen, inclusief willy's tegenstander en zijn teamgenoten, dat dit type dame eindspelen heel veel nauwkeurigheid en veel gemanoeuvreer vergt om verder te komen. Het is heel normaal dat er vele schaakjes nodig zijn om de dame net op dat ene goede veld te kunnen krijgen om vervolgens met koning of pion progressie te kunnen boeken. In dat proces kan de verdedigende partij ook nog eens gemakkelijk tactische fouten maken. Reden en rechtvaardiging genoeg dus om door te spelen.

In de derde plaats is het niet het probleem van Willy dat zijn tegenstander te weinig tijd overhoudt/reserveert voor een moeilijk dame-eindspel. Kennelijk was het middenspel dermate lastig te houden voor zwart dat het juist als een verdienste van Willy gezien kan worden. In de hypothetische situatie dat beide spelers nog een half uur op de klok (of 5 seconden per zet erbij) hadden gehad in dit eindspel had Willy ook gewoon doorgespeeld omdat er nog meer dan genoeg in zat. Maarja, kennelijk gelden er andere regels en wetten wanneer de zwartspeler zijn tijd slecht heeft ingedeeld, daar in het eindspel zelf last van heeft en dus zogenaamd 'slachtoffer' is.

Nouja, we kunnen er nog lang over praten, wat ons betreft heeft Willy moreel gezien gewoon gewonnen. Jammer alleen dat je daar niks voor koopt. Daarbij hebben we ook nog geleerd dat dit soort opzichtige dwalingen van de arbiter niet aan te vechten zijn bij de bond wegens één of ander uitsluitend artikel. Je bent dus overgeleverd aan dit soort beslissingen en hebt ze als team maar te slikken. Gelukkig ging het niet om matchpunten, dan hadden we de poppen helemaal aan het dansen gehad.

Losstaand van dit voorval helaas wel een verdiende nederlaag van ons tegen DSC. We zullen het in de tweede helft van de competitie moeten laten zien tegen de zwakkere teams. We hebben alles nog in eigen hand maar dan moet het geluksdubbeltje wel wat meer onze kant op gaan vallen.{jcomments on}