Afgelopen zaterdag is het ons dan toch eindelijk gelukt, voor het eerst wonnen we van ASV en dat voor het oog van de camera.

Voordat we konden beginnen ging er nog wat extra voorbereiding dan anders aan de wedstrijd vooraf. Er moest bijvoorbeeld worden gepraat met de cameraploeg van Bureau Sport, die bij ons langs kwam om een aflevering van Aartsrivalen op te nemen. Dit is een serie op Youtube over derby’s. Al mag het erbij ons minder heftig aan toegaan dan bij menige voetbal of rugby derby, toch leek het ze leuk om deze ‘derby’ nou eens op camera vast te leggen. Hierbij hoorde ook het twee keer schudden van de hand van de tegenstander na de partij, ze waren niet zo scherp om dat in één keer op te nemen. Wel verbaast het mij dat onze supporter Catheleijne niet is gevraagd om iets te zeggen voor de camera, ik hoop niet dat ze er maar van uit gingen dat we geen supporters hebben. Dat zou erg teleurstellend zijn. De film staat inmiddels online (gaaf!): https://www.youtube.com/watch?v=86aGAae4_mc&feature=youtu.be
Over het drankje dat we aan het begin van de ronde dronken wil ik niet teveel woorden kwijt. Toch bedankt Etienne.

De 6-4 overwinning die we behaalden was al snel in de maak. Etienne won erg overtuigend van Eelco de Vries, ondanks of misschien wel dankzij de blufzet g5. Daarna was Joost klaar, hij speelde remise tegen Bob Beeke, de man uit de krant. Joost is erg goed bezig dit seizoen en stond wederom de hele partij beter, echter kon hij het dit keer niet afmaken. Misschien kwam dit ook door de onverzettelijkheid van Bob, die na onderstaand krantenartikel natuurlijk extra gemotiveerd was. Tjaart nog bedankt hiervoor. Het is wel duidelijk waar je echte talenten liggen.

Beeke

 

 

Vervolgens ging het snel en stonden we ineens 5-2 voor. Willy was niet helemaal tevreden met zijn stelling en bood daarom remise aan. Zijn tegenstander, Jaap Vogel, reageerde helaas niet met de befaamde uitspraak ‘je gaat neer’ en nam het remiseaanbod zonder nadenken aan. Tjaart verloor helaas van Leon van Tol, nadat hij onvoldoende tegenspel ontwikkelde voor zijn geofferde pion. Tijmen is inmiddels niet meer te stoppen en won wederom. Ditmaal was Wouter van Rijn het slachtoffer. Wel moet ik Wouter nageven dat hij verdomd vaak de enige zet vond. Zelf won ik van Tom Bus in een spannende partij. Tijdens de partij kwam ik er op de wc achter dat Bureau Sport erg snakte naar wat sappige gebeurtenissen, aangezien ze op de wc druk op zoek waren naar de ‘doping van de schaaksport’. Er werd echter niks gevonden. Ze dachten toch niet echt dat we ze het zo makkelijk zouden maken. Het broodje kroket van de kantine werkte trouwens wel als doping, maar dat zal weinigen meer verbazen. Daarvoor ook dank aan de altijd vriendelijke bar dame. Ruud won zijn partij soepel, een ruimtevoordeel werd langzaam maar zeker uitgebreid tot dat onze GM het punt kon binnen drukken. Nadat we 5-2 voorkwamen verloren Geert en Ben helaas. Ben was tevreden over zijn partij, echter ging het uiteindelijk toch mis tegen de hogere gerate Frank Schleipfenbauer, die een goede partij leek te spelen. Van Geerts partij heb ik weinig meegekregen, behalve dat hij door zijn tijd ging net voor de 40e zet. Naar eigen zeggen was het daar al wel mis, wat het wat draaglijker maakte. Toen stond het dus ineens weer 5-4, gelukkig was Bart daar nog om de klus af te maken. Dit deed hij in een partij met wisselende kansen.

Zodoende een nette 6-4 overwinning en het einde van een slechte reeks tegen ASV. We staan inmiddels weer netjes tweede, de eerste plek blijft echter buiten bereik omdat Groningen Combinatie veel te sterk blijkt. Na deze zoete overwinning verplaatste we ons met de sympathieke cameraploeg van Bureau Sport naar Ruuds huis, voor een langverwacht diner. Dit ging een stuk sneller dan normaal, tot genoegen van velen. De cameraploeg probeerde ons nog wel ietwat te vertragen door nog te proberen om een Reservoir Dogs achtige scene op te nemen bij het oplopen van de trap bij Ruuds appartementencomplex. De grootste overeenkomst was denk ik die tussen Ben en Joe Cabot. Het was duidelijk dat Ruud goed zijn best had gedaan, het was heerlijk. Ik heb medelijden met de cameraploeg die na het enkel eten van de cheesecake alweer op huis aan ging. De rest vond ik ondanks de enorme hoeveelheden groenten namelijk nog lekkerder. Er was ook voldoende drank aanwezig, we waren echter al zo in de stemming dat daar vrij weinig van op is gegaan. Verstandige jongens, die schakers. Ook Dick, onze trouwe supporter was nog aanwezig bij het eten, helaas had hij wel minder van zijn ‘hilarische’ woordgrappen paraat. Daar stond tegenover dat hij niet echt veel at, des te meer voor mij. Niet iedereen had ook door dat er beschikking was over stokbrood met kruidenboter. Gelukkig maar. Tussen de maaltijden door werd er natuurlijk geschaakt, hoe kan het ook anders. Daar kwamen een paar interessante partijen langs, met heerlijk ongestructureerde analyses, zoals ze op zo’n avond horen te zijn.

Tijdens het eten vertelde Bart mooie verhalen over zijn avonturen in het koude Moskou. Over wakker worden naast halfnaakte mannen, brede barmannen die naar zijn kamer kwamen en over meiden met namen als Lada Lexus. Voor de duidelijkheid, de brede barman had niet dezelfde intenties als de halfnaakte man. Als je geen naam weet voor je kind, kan je haar altijd nog vernoemen naar twee automerken. Wie Lada Lexus nou precies is en wat Tijmen daarmee te maken heeft is nog niet helemaal duidelijk. Iedereen ging ervanuit dat Bart daar wel wat meer duidelijkheid over ging geven in zijn halfuur durende verhaal, helaas gebeurde dat niet. Wel werden, op aanraden van Bart, Geerts oren een paar keer dicht gedaan. Die Bart kan zich ook nooit normaal uitdrukken. Opmerkelijk was verder dat er betrekkelijk weinig over Bernie Sanders werd gesproken. Wel was er veel aandacht voor Joosts haar, of eerder, zijn gebrek eraan. De lange blonde lokken waren ineens wat minder lang en dat kon niet iedereens goedkeuring verdragen. Naar mijn mening had hij beter nog radicaler te werk kunnen gaan. Zoals Ben bijvoorbeeld. Zal vast beeldig staan. Rond een uurtje of tien togen de meesten weer op huis aan. Met een volle buik en natuurlijk een euforisch gevoel vanwege de mooie overwinning tegen aartsrivaal ASV.