Was het de voorbereiding, de opstelling, of gewoon een algeheel gebrek aan kwaliteit? Waarschijnlijk het laatste, maar dat wil niet zeggen dat er geen schuldigen aan te wijzen zijn.

Etienne kwam een paar weken voor de wedstrijd met het in en intrieste bericht dat hij verstek moest laten gaan om met zijn medeboomknuffelaars in Parijs te protesteren tegen het klimaatakkoord. Welk akkoord was er op dat moment dan al, hoor ik u denken. Tja, die was er nog niet, maar wat is de kans dat een succesvol, werkelijk historisch akkoord zou worden gesloten?

Ik was zelf een week van tevoren bij GM Sipke op de achterbank beland en kon zo waardevolle informatie over zijn liefdesleven en de Groninger opstelling krijgen. "Zeg maar tegen Ruud dat ik op 1 zit, ik heb wil zin een potje tegen hem". Helaas bleek Ruud nogal bang geworden te zijn van deze pompeuze woorden, want hij zette Tijmen op 1 en schoof zelf op naar 3. Bij aanvang bleek echter dat Ruud niet de enige laffe GM in de zaal was, want Sipke zat ook niet op 1 maar op 2!

Doordat we zonder tactische opstelling aantraden hadden we op zowat elk bord gewoon 200 punten minder, en het ging dan ook snel mis. Het damesduel Cath - Iozefina werd nooit echt spannend omdat eerstgenoemde de opening niet overleefde, en ook Bart wist het al snel niet meer tegen Sipke. Hij vond dat snelle Pxe4 van Sipke in het Spaans maar een 'rare zet'. Die variant staat in mijn boek overigens bekend als de hoofdvariant van het Open Spaans. Al snel stond Bart een uur en een stelling achter, en dat is niet aan te raden tegen een GM. Op dat moment vond ik Geert, Tjaart en Jeroen ook al niet bijzonder fijn staan, dus ging ik al snel uit van een grote nederlaag. Bij Jeroen bleek het gelukkig allemaal wel mee te vallen. Hij had dan wel een loper die functioneerde als een ietwat uit de kluiten gewassen pion, maar daartegenover had hij een mooie meerderheid op de damevleugel. Dit leidde al snel tot een correcte remise.

Geert, Tjaart en Tijmen waren ook ruim voor de tijdscontrole klaar, en scoorden met hun drieën een lange rokade. Geert reageerde in de opening niet goed op een snel b6 van zijn tegenstander en had daardoor al vroeg een positioneel belabberde stelling. Hij probeerde dat nog te compenseren door alles op de aanval te gooien, maar toen dat doodbloedde was het snel bekeken. Tjaart pakte in de opening ergens een vergiftigde pion en moest er daar twee voor inleveren. Misschien had hij in het eindspel nog wat Henkkansen, maar ook daar miste hij de scherpte om het zijn tegenstander lastig te maken.

Tijmen was na zijn overwinning de vorige ronde blijkbaar toe aan een nieuwe uitdaging, want hij mocht van Ruud aantreden op 1 tegen Werle. Op zich dacht Tijmen nog best een tijdje mee te kunnen, maar ergens pakte zijn tegenstander een pionnetje mee en ging het eindspel in. Dat kan je aan de GM wel toevertrouwen.

Vier partijen nog bezig dus, maar nu al de match verloren gezien de stand van 0,5-5,5. Dat was voor Noud en Willy misschien ook de aanleiding om te stoppen met proberen. Noud zat naast me en ik had constant het gevoel dat hij zijn tegenstander wel ergens ging truccen. Helaas gaf die uiteindelijk geen krimp, wat overigens wel leidde tot Nouds favoriete score dit seizoen. Willy wist de Muur van Baflo niet te slechten.

Nog twee kansen om de eer te redden. GM Ruud bleek op het bord minder laf dan daarbuiten en zag de mooiste combinaties. Ergens wist hij een pion te snoepen en had hij risicoloos verder op winst kunnen spelen. Maar Ruud had er zin in en offerde vol overmoed een kwal. Later stond hij zelfs zomaar een stuk achter. Ik meldde dit nog even aan hem en vroeg hoe het zo gekomen was. "Het is nog niet zo duidelijk" antwoordde hij. Dat was het dus wel. Een pijnlijke nul.

En tja, dan mezelf. Ik had er niet bepaald zin in en had ook maar een hele strip pillen naast m'n bord gelegd omdat ik last had van koppijn. Ik was met zwart na 3 zetten out of book en had geen flauw idee wat ik aan het doen was. Ook leek ik ergens een tempo verloren te hebben, waardoor ik dacht dat ik ergens wel slecht moest staan. Wonder boven wonder bleek ik allemaal prima zetten te hebben gespeeld, en dacht ik op een gegeven moment zelfs iets beter te staan. Aangezien ik bijna een uur op de klok minder had bood ik maar remise aan, wat werd... geweigerd! Daarom besloot ik om een harde, misschien onverantwoorde, winstpoging te doen waar mijn tegenstander niet goed op reageerde. Door middel van een handigheidje wist ik met toren en dame zijn koningsstelling binnen te dringen en zo de eer voor ons team op de valreep te redden. Daarmee behoud ik ook mijn 100% score na 4 ronden!

Achteraf werd er ondanks de nederlaag nog gezellig gegeten bij het Dudok. De verwarming stond er veel te hoog en samen met de alcoholische consumpties moet dat ervoor hebben gezorgd dat het Willy naar de bol steeg. Eerst probeerde hij Tijmen een uur lang ervan te overtuigen dat hij op de universiteit de verkeerde definitie van inflatie had geleerd, en later stal hij ook nog de helft van mijn aardbeiensorbetijsje. Ook Ruud had enigszins last van lichtzinnigheid: hij probeerde me ervan te overtuigen dat ik politiek naïeve standpunten erop nahield en hing vervolgens een lang verhaal op over de corporations en de politieke lobby's. Hij vond overigens ook dat ik zelf voor zo'n groot bedrijf moest gaan werken.

Volgende keer mogen we het gaan proberen tegen de Wijker Toren. Op papier zijn we licht favoriet, maar we staan op dit moment wel achter ze op de ranglijst. Hopelijk putten we daar nog wat motivatie uit nu we eigenlijk al klaar zijn voor het seizoen.