Toren 9 mocht afgelopen vrijdag aantreden tegen gastheer Tornado in Druten. Zoals de titel van dit schrijven al doet vermoeden ging het er niet geheel vlekkeloos aan toe deze avond.

Guur, koud en donker buiten, een ideale schaakavond had het moeten worden tegen een ploeg die op papier veel zwakker is dan onze Toren strijders van team 9. Maar onderschat een Tornado nooit, deze kan langs je heen razen en je blijft overeind staan. Maar als het oog je te pakken krijgt dan wordt je mee geslingerd in een draaikolk tot grote hoogte om daar losgelaten te worden en vervolgens met de wet van de zwaartekracht te pletter te slaan op de harde grond. Dat laatste gebeurde bij veel van onze strijders aan diverse borden.

Bettus aan ’t Goor speelde aan kop. Tijdens mijn eerste rondgang langs de borden bleek hij een stuk voor te staan op zijn tegenstander. Maar helaas gebeurde het onvermijdelijke. Bettus heeft naast schaken nog een ander grote passie, een Zündapp 1969 met 3 handversnellingen. Bij het naderen van het eindspel zat Bettus op zijn Zündapp en was met zijn kameraden op weg naar de Moezel in Duitsland. Onderweg moest Bettus schuilen voor het aankomende noodweer en bij de eerste druppels ontwaakte hij uit een zoete droom. Een blik over zijn schaakbord en hij bleek meer stukken te hebben ingeleverd tijdens deze bromfietstocht dan druppels water in de Moezel. Een aftocht in versnelling 3 was hier op zijn plaats.

Aan bord 2 ondergetekende. Overigens heb ik ook een bromfiets maar niet zo een mooie als Bettus. Bovendien is die bromfiets in mijn bezit van Koreaanse makelij. Hij is gebouwd van gegarandeerd Bami Kroepoek materiaal, dus antiek zal deze brommer nooit worden. In tegenstelling tot die van Bettus. Maar ik hoef er ook niet mee naar de Moezel. Uitsluitend van Elst naar Arnhem-Zuid is voldoende om daar op maandagavond mijn partij schaak te kunnen spelen. U begrijpt al dat ik het eigenlijk niet over mijn partij wil hebben maar ik zal u niet geheel onthouden van wat er zich aan mijn bord afspeelde. Het belangrijkste is dat ik in tijdnood kwam. Op de een of andere manier had ik de oude klokregels nog in mijn hoofd zoals we deze op de club gebruikten op maandagavond. Dus niet de nieuwe OSBO tijdregels. Een kronkel in mijn hoofd die ook nog eens getergd werd doordat ik met 32 zetten gespeeld te hebben er achter kwam dat ik nog maar 4 minuten had voor de rest van de hele partij. 2 vrijpionnen op punt van promoveren, een dolle toren en achteraf bleek ik ook een mat in één te hebben overzien. Je kunt met recht zeggen dat al mijn tijd verbruikt heb in stilte voor de storm, die storm die plotseling kwam en als een tornado aanzwol en op het bord enkel rook achter liet. Toen deze rokerige mist was opgetrokken kon ik mijn tegenstander een welverdiende hand geven.

Jeroen van Zaanen zat naast mij aan Bord 3. Hij speelde de wel de meest degelijke partij van het hele team gedurende een langere tijd van de avond. Maar langzaam begon het te motregenen boven Jeroen en nog voordat hij zijn paraplu wilde opsteken kreeg hij remise aangeboden. Jeroen nam deze remise gretig, doorspelen was geen optie, immers hij zou met paraplu en stoel uit de zaal zijn geblazen indien hij doorspeelde.

Ik kan niet lang stilzitten achter het bord en loop regelmatig rond om hier en daar te zien wat er op de borden gebeurt en vooral even de gezichten achter deze borden te treffen. Hoop, wanhoop, vreugde en teleurstelling lezen van het gezicht van de schaker zodat ik een beetje weet wat er zich afspeelt op het desbetreffend bord. Al vrij in het begin liep ik langs bord 4 daar waar René Reulink inviel voor onze trouwe Khaled die helaas niet kon spelen deze avond. René zat enigszins onderuit gezakt op zijn stoel en al schouderophalend keek hij mij wanhopig aan. Hij pakte zijn Dame die naast het bord stond en hield deze omhoog. Daarmee vertelde René mij dat de Tornado de Dame tot minstens deze hoogte had opgetild om die vervolgens verpletterend naast het bord te werpen. De hard plastic Dame overleefde de val en dat deed René nog een klein beetje hopen. Met zijn Dame naast het bord vocht hij, als een bikkel tegen de wind in, door tot het bittere einde tot hij zich gewonnen moest geven omdat mat onvermijdelijk was.

Reinier Heinz onze Captain zat aan zijn eigen welbedeelde plaats, bord 5. Verwonderd keek Reinier mij aan toen ik in het begin van het middenspel op zijn bord keek. Zijn tegenstander had zijn eigen stukken de verkeerde kant op geblazen waardoor er een levensgroot gat ontstond over de witte diagonaal van Reiniers Koningsvleugel tot de Damevleugel van zijn tegenstander. Uiteraard ontbrak Reinier geen loper op deze diagonaal en stukwinst was zijn deel. Aan het einde van de avond zag ik het bord bij Reinier weer in de beginstelling staan en op mijn vraag of hij gewonnen had kreeg ik een laconieke ‘Captains’ blik en na enkele seconde mij zwijgzaam in de ogen kijkend gaf hij het antwoord; ‘uiteraard’.

Angelo Spallina, zijn naam doet Italiaans aan en zijn maatpak ook waarmee hij het etablissement betrad deze avond. Op mijn vraag of hij meteen van zijn werk kwam bekende hij direct. Ook dat hij snel een heerlijke soep naar binnen had gewerkt maar geen tijd had gehad om zich om te kleden. Die snelheid waarmee hij de avond begonnen was heeft Angelo de avond in Druten ook beëindigd.  Al vrij vroeg in de avond was hij aan het eind van het middenspel beland en zijn stukken stonden als los zand op een winderige droge dag op zijn bord. Ik was ook niet verbaasd toen ik op gegeven moment richting bord 6 keek en daar geen Angelo meer aantrof. Zo snel als de wind en zo strak als het pak dat hij aan had was Angelino gekomen en ook weer weggegaan. Helaas zonder een punt te verdienen.

Tornado2 - Toren9  4,5 - 1,5

Hier nog het verslag van Geert van Tongeren op de Tornado site.

OSBO stand 4F