OSBO Cup, ronde 1, Doetinchem 2 – De Toren 5, 6 december 2011.
Aangezien ik kennelijk niet gemist kon worden, toog ik afgelopen dinsdag ondanks griepverschijnselen gewapend met paracetamol, Fisherman’s Friend en zakdoeken samen met Jeroen en Gerrit naar Doetinchem voor het uitduel met de ‘Superboeren’ in het kader van de OSBO-Cup.

In het souterrain van een gezellig kroegje in het centrum van Doetinchem wachtten ons de volgende tegenstanders:

1. Arnout Karssenberg (wit) – Bert Lenderink (1841)

2. Karl Denys (zwart) – Thomas Bijl (ratingloos)

3. Gerrit Janssen – Franks Kuggeleijn (1634)

4. Jeroen Kruiver – Gerard Rückert (1625)

Gerrit was als eerste klaar. Hij speelde erg snel en ik heb niet zoveel meegekregen van die partij. Op een gegeven moment stond er een eindspel Loper tegen Paard op het bord, waarbij Gerrit de zwakke loper had. De remisemarge werd echter niet overschreven. Ikzelf kreeg een Stonewall tegen. Ik speelde hetzelfde spelletje waarmee ik al jarenlang (met wisselend succes) probeer de muur te slechten, namelijk Pd2, f3 en e4. Van die laatste zet kwam het alleen niet deze keer. Door een onnauwkeurigheid kwam ik een pion achter en offerde er later tijdelijk nog één in ruil voor een actieve toren op de zevende rij. Volgens mij had ik ruim voldoende compensatie om remise te houden, maar enkele omstanders dachten daar anders over. Hoe dan ook, na 3,5 uur spelen, toen mijn tegenstander aan zijn tweede biertje zat en ik aan een grote bak kruidenthee, maakte hij een strategische fout en een zet later gaf hij pardoes een volle toren weg. 1,5-0,5 voor ons dus.

Jeroen stond toen huizenhoog... verloren. Wit had twee verbonden vrijpionnen in een toreneindspel met een pion meer. Aangezien de tegenstander van Karl slecht stond, moest hij voor de winst spelen. Misschien dat de druk hem te veel werd, maar hij kon de weg naar de winst niet vinden en mishandelde het eindspel dusdanig dat hij uiteindelijk blij mocht zijn met remise. Jeroen besloot gezien zijn zware tijdnood niet op winst te spelen en koos voor een gegarandeerde remise. Dat was, gezien de situatie bij Karl, ook wel verstandig. Karl kwam goed uit de Siciliaanse opening, die wit met zetten als c4, d3, b3 en Lb2 nogal passief aanpakte, maar kwam na wat mindere afwikkelingen toch onder druk te staan. Vervolgens blunderde zijn tegenstander echter een stuk weg, waarna Karl het ondanks tijdnood koelbloedig afmaakte. Hulde!

Zoals zo vaak, werden de rollen in het laatste uur omgedraaid. Een 3-1 overwinning dus en we mogen ons opmaken voor de tweede ronde tegen WDC.