Met de volgende ingrediënten in gedachten kunt u zich afvragen of het wel zo leuk is om te moeten spelen, uit in Lichtenvoorde wel te verstaan. Rond kwart voor zeven de deur uit, op een doordeweekse dag, naar Lichtenvoorde, rond 01:00 uur weer terug, en wetend dat je nu tegen Rokade 2 mag terwijl je in de vorige ronde van Rokade 3 hebt verloren.

Het was dan ook niet geheel verwonderlijk dat één van de eerste dingen die Dick Vliek in mijn auto verzuchtte "ik heb er totaal geen zin in" was. We mistten ook nog eens Lex van Hattum en Iris Roelofs. De invallers van de dag waren Lodewijk Entrop en good old Peter Lincewicz. Ook ik had na een zware dag therapie op voorhand niet bijster veel zin, maar toch keek ik er op een andere manier wel naar uit. Het betekende voor mij letterlijk een terugkeer naar mijn geboorteplaats waar ik, op de eerste acht uren van mijn leven na, nooit meer geweest was.

Tom Brans, onze onvolprezen teamcaptain, en deze avond tevens chauffeur had tevoren in zijn mail keurig vermeld dat het een rit van zo'n 50 minuten zou zijn. Ik vermoed dat hij de routeplanner van de NS heeft aangehouden want mijn bolide deed er exact 38 minuten over, en de terugweg ging nog een tikje sneller.

Na aankomst kwamen we in een gezellige ruimte terecht. Bediening aan tafel, afrekenen aan het einde van de avond, koude beugels Grolsch en het getik van analoge klokken om ons heen. Ik begon er zowaar zin in te krijgen. Het plaatsnemen achter de borden bleek nog geen sinecure, tot driemaal toe werden we in een soort polonaise om de lange rij tafels heen gestuurd alvorens het duidelijk was aan welke kant van de borden we verwacht werden.

Jan-Matthijs van Leeuwen bleef tijdens dit gekrakeel onverstoorbaar achter hetzelfde bord zitten maar ook hij moest uiteindelijk zijn spullen naar de andere kant van de rij verplaatsen.

De stand in de poule voor deze wedstrijd:

Zo rond acht uur, konden we van start:

Ongeveer een uur nadat we van start waren en ik een eerste rondje langs de borden deed werd ik niet direct vrolijk. Lodewijk, Babak en Jan Matthijs stonden allen een stuk achter waarbij compensatie voor mij niet direct duidelijk was, de overige borden leken nog wel in evenwicht. Een tiental minuten later had Lodewijk reeds verloren en zag ik mij in mijn eigen partij al voor de keuze gesteld om een dubieuze winstvariant te proberen of save voor remise te gaan. In hoog tempo waren op mijn bord vrijwel alle stukken afgeruild en een toreneindspel met beiden zes pionnen resteerde (zijn pionnen waren verbonden, die van mij iets meer los zand). Na lang rekenwerk besloten mijn tegenstander en ik tot remise. In de analyse bleek dat mijn alternatieve aanvalsplan meer weg had gehad van een kamikazeaanval.

Waar ik wel snel vrolijk van werd was de ontwikkeling aan het bord van Dick, hij knuffelde zijn tegenstander langzaamaan dood en zo kwam de stand weer in evenwicht. Maar bij zowel bord 1, 2, 6 en 8 was op zijn minst sprake van een plus voor de tegenstander en in een tweetal gevallen was er een kwal achterstand. Bij Peter op bord 5 leek de stelling voor beiden behoorlijk op slot te zitten. Een voorlopige inschatting bracht Dick en mij niet verder dan een 5,5-2,5 verlies in het vooruitzicht.

Terwijl de achterstand op het bord bij Babak inmiddels een volle toren geworden is, lijkt Jan-Matthijs de boel weer in evenwicht te hebben gebracht. We pakken zijn partij er eens bij.

Van Leeuwen,Jan-Matthijs (1833) - Schuurmans,Han (1885) [B06]

Osbo 2e klasse 2016/7, 22.12.2016

[van Leeuwen,Jan-Matthijs]

Schaken is soms vooral psychologie. Wat er in deze partij gebeurt, is ongelooflijk, maar het heeft allemaal te maken met hoe je in je vel zit. En dat kan tijdens de partij ook nog weer veranderen. Kijk maar mee. Fase 1: ik ben redelijk gespannen, vooral omdat ik snel uit mijn openingsboek ben en de stelling messcherp is. 

1.e4 d6 2.d4 g6 3.Pc3 Lg7 4.f4 c5!? Voor mij een nieuwe zet in deze stelling. We komen van Pirc ineens in het Siciliaans. Omdat het geen hoofdvariant is, moet er voor wit voordeel uit te halen zijn. Maar vind dat maar eens. 5.Pf3?!

[5.dxc5 leek me goed beantwoord te worden door 5...Da5 maar wit kan gewoon pionnen snoepen: 6.cxd6 Lxc3+ 7.bxc3 Dxc3+ 8.Ld2 Dd4 9.e5] 5...cxd4 6.Pxd4 Pc6 7.Le3 Na lang nadenken gespeeld. Het is moeilijk om alle complicaties na Db6 uit te rekenen, maar ze leken me gunstig voor wit, en dan speel ik principieel een ontwikkelingszet. 7...Ph6 [7...Db6 8.Lb5 Ld7 9.e5 dxe5 10.Pf5] 8.Le2 om allerlei ellende op g4 te voorkomen. Zeker als zwart de diagonaal b6-g1 in handen krijgt, kan dat erg vervelend worden. 8...0–0 9.0–0 f5 10.Lc4+ [10.Pxc6 bxc6 11.Ld4 e5 12.fxe5 dxe5 13.Lc4+ Kh8 14.Lc5 en wit staat prima.] 10...Kh8 11.h3? nog steeds was het plan om de loper op g7 te ruilen prima geweest. 11...fxe4

 

12.Pxe4?? niet kijken, maar automatisch terugslaan. Vreselijk. 12...d5! 13.Lb5 

Fase 2. Mijn zenuwen zijn in een klap voorbij. Ok, ik ga dit jaar toch nog een partij verliezen. Laat ik zwart het leven zo zuur mogelijk proberen te maken en lekker relaxed schaken. 13...dxe4 14.Pxc6 bxc6 15.Lxc6 Tb8 16.Lxe4 Txb2 17.Tb1 Lf5 

Merkwaardig genoeg wil mijn tegenstander niet gelijk stukken ruilen. Dxd1 of Txb1 liggen toch erg voor de hand als je een paard voor staat.

18.Txb2 Lxb2 19.Ld5 Dus houd ik ook alles op het bord. De koning staat een beetje bloot en ik wil graag pion a7 oppeuzelen. Wie weet wat er dan nog kan gebeuren... 19...e6 20.Lb3 De7 21.Df3 Dreigt g4 21...e5? 22.fxe5 Pf7 23.Df2 Zo kan zwart ontsnappen. De penning over de f-lijn was hier goed genoeg om een stuk terug te winnen. Direct g4 of eerst Dd5 en het staat weer gelijk.

23...Lxe5 24.Lc5 Ld6 Weer niet helemaal goed. Maar zwart moet wel de kwaliteit geven, om beter te blijven staan. 25.Lxd6 Dxd6 26.g4 Pe5 27.gxf5 Txf5 28.Dg2 Fase 3. Materieel staat het weer gelijk en ik deed mijn tegenstander een remiseaanbod. Dat leek me een gepaste uitslag. Ik blunder een stuk, hij blundert een stuk. Niemand verdient te winnen. Bovendien is het objectief ook remise. Maar Han had de pest in dat hij de winst had weggegeven, en wilde doorgaan... 28...Dd4+

29.Kh1 Txf1+ 30.Dxf1 De4+ 31.Kh2 Kg7 Er dreigde een beetje mat... 32.Df2 h5 

Een winstpoging. Zwart geeft een pion om meer velden rond de witte koning te beheersen. Maar hij moet nu wel op zijn tellen passen. Als de koning uit de schaakjes kan lopen, of als er dames worden geruild, zit het er slecht voor zwart uit.

33.Dxa7+ Kh6 34.Df2 Pf3+ 35.Kg2 Het lijkt gevaarlijk, maar als wit goed oplet, zit er geen mat in. 35...Ph4+ 36.Kh2 De5+ 37.Kg1 Dg5+ 38.Kf1 Fase 4. Hier kwam het remiseaanbod van zwart. Maar hij heeft net het eeuwig schaak laten lopen. Ik zie weer winstkansen...

38...Pf5 39.Ke1 De7+ 40.Kd1 De4 41.Dd2+ Kg7 42.Dd3 Dg2 43.Dd7+ Kf6 44.Dd8+ Kg7 45.Dd3 Even kijken of zwart wel oplet. 45...h4 46.Kc1 Dh2 47.Kb2 En hier staat mijn koning volkomen veilig. Het zwarte paard kan nooit bij b2 komen. Het enige waar wit op moet letten is dat zwart geen Dg1–e4 heeft. 47...Kh6 48.a4 Pg3 Nu gaat het hard, want dit kost de pion op h4.

49.De3+ Kg7 50.De7+ Kh6 51.Dxh4+ Kg7 52.Dd4+ Kh6 Laat een winnende afwikkeling toe. 

53.Le6 Pe2 54.Dh8+ Kg5 55.h4+ En opgegeven. 1–0

Aardig staaltje van terugkomen in de partij en ineens staan we voor tegen Rokade 2 (1,5-2,5 voor ons). Maar nog steeds kunnen we niet juichen. Babak staat nog steeds een toren achter, Tom heeft ergens een stuk verloren en staat daarmee ook verloren. Stephan stond zwaar onder druk maar lijkt er langzaam onderuit te kruipen. Bij Peter lijkt het langzaam aan echt op een remise af te stevenen. 4,5-3,5 voor hun lijkt de te verwachten uitslag.

Stephan accepteert blij het remise-aanbod nadat hij de boel min of meer in evenwicht heeft kunnen brengen en ook Peter mag een halfje aan laten tekenen. Nog twee spelend, beiden een stuk achter. Babak heeft wel twee verbonden vrijpionnen weten te creëren en zijn tegenstander maakt zich zorgen en ziet de tijd angstvallig snel richting nul te gaan.

Terwijl Dick en ik bij de andere borden aan het rondkijken zijn is er ineens reuring bij bord 2. Het zal toch niet, maar het zal wel. De vrijpionnen van Babak bleken inmiddels niet meer af te stoppen en de tegenstander investeerde net een fractie teveel denktijd in een mogelijke oplossing. Vlag, en het punt voor ons, en ook nog eens is vanuit het niets de match voor ons! Tom, die het goede nieuws hoort, besluit vrijwel gelijk om zijn meedere te erkennen en na nog een drankje verlaten we behoorlijk opgetogen alsnog Lichtenvoorde. Het was een topavond en Dick waant zich al kampioen.