Op maandag 7 januari j.l. mochten wij thuis aantreden tegen Lochem 1. Vol goede moed begonnen wij aan deze klus, en gaandeweg begonnen zich al de contouren van een langzaam maar zeker opdoemende winst af te tekenen.

DE WEDERWAARDIGEHEDEN VAN TOREN 2 ANNO DOMINI 2019 (door Tom Brans)

DEEL 1

Op maandag 7 januari j.l. mochten wij thuis aantreden tegen Lochem 1. Vol goede moed begonnen wij aan deze klus, en gaandeweg begonnen zich al de contouren van een langzaam maar zeker opdoemende winst af te tekenen.

Allereerst Raimond: hij slaagde er in om een flinke druk(stelling) op te bouwen die er zeer veelbelovend uitzag. Zijn tegenstander hield echter het hoofd koel, en gaf geen krimp, zodat deze partij uiteindelijk in remise eindigde (1/2 – 1/2).

Hans speelde een zeer degelijke partij waarin hij gaandeweg de druk steeds verder wist op te voeren. Zijn tegenstander zocht naar een ontsnappingsclausule (of vergelijkbare gaatjes), maar zag tot zijn groeiende angst dat er nergens een nooduitgang was: tenslotte werd het hem teveel, en kon Hans het punt incasseren (1 – 0).

Marco speelde aan het laatste bord een zeer verdienstelijke partij, maar overzag een slim trucje (in zijn voordeel!), dat hem stukwinst had kunnen opleveren. Hierna rolde het balletje helaas precies de andere kant op, en moest Marco, na een eervolle strijd, helaas de vlag strijken. (0 – 1).

En dan nu mijn eigen partij: mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. En het was allemaal zo mooi: in een gesloten stelling slaagde ik erin geleidelijk aan de druk zodanig op te voeren, dat ik een stuk tegen een pin won. Na ruil van het laatste stel torens bleef er een voor mij gewonnen eindspel over van K + 2 pionnen + loper tegen K + 3 pionnen. Helaas, zoals wel vaker het geval is, had ik ook nu weer mijn tijd verkeerd beoordeeld / ingedeeld, en tikte het klokje de laatste seconden af …. .

(0 – 1).

Aldus bleven wij ietwat teleurgesteld achter met een behoorlijk ontnuchterende kater …. .

Maar, zoals dat gaat, een nieuwe ronde betekent nieuwe kansen …. .

Op donderdag 7 januari togen wij met ons vieren op naar Lichtenvoorde. Arie verving Marco, die nog herstellende was van een operatie. Plankgas en met vaardige hand stuurde onze grote roerganger Hans ons onvervaard naar het rustieke Lichtenvoorde, waar wij zonder problemen ruim op tijd arriveerden.

Zoals zo vaak slaagde Arie erin om in elk geval alvast een redelijke basis te vestigen: hij speelde een creatieve remise, waarin de kansen aan beide zijden elkaar in evenwicht hielden. (1/2 – ½).

Hans speelde een degelijke stelling waarin hij enig voordeel verwierf, maar dat helaas niet genoeg was om te verzilveren (1/2 – ½).

Vervolgens slaagde ik er in om, na hard werken en een doorbraak op de damevleugel, een stuk buit te maken. Jammer genoeg tikte ook nu weer het klokje onverbiddelijk voort, waardoor ik ondanks een stuk meer in een pot-remise stelling belandde (1/2 – ½).

Tenslotte mocht Raimond proberen om aan het eerste bord iets te bereiken. Dat was niet aan dovemans oren gezegd, hij trok onvervaard aanvallend ten strijde, zette de zwarte stelling vanuit de opening meteen al (flink) onder druk en haalde uiteindelijk met flink machtsvertoon de buit binnen. Zijn tegenstander had toen nauwelijks zijn ontwikkeling voltooid …. (1 – 0).

Al met al mogen we zeker niet ontevreden zijn in onze klasse 3C, we hebben inmiddels 4 matchpunten uit twee wedstrijden en mogen zeker niet klagen. Bij deze dan ook het advies èn devies: laten we ons goed voorbereiden op de returnmatches en proberen, het volle pond binnen te halen. Per slot van rekening hadden wij ook de tweede wedstrijd kunnen winnen, dus wie weet wat er gebeurt als ik eenmaal mijn tijd goed weet in te delen …. .