Met de 2-8 nederlaag tegen Sas van Gent in ons achterhooft gingen we op weg naar Eindhoven voor de 4de ronde in de KNSB beker. We kwamen behoorlijk verzwakt op maar onze spelers waren wel ervaren en succesvolle cupfighters. Daarnaast hield de plaatselijke fanfare ons scherp, in slaap vallen was er niet bij dit keer.

Met Jeroen, Noud en Marcella gingen we de strijd tegen de ervaren rotten van Eindhoven. Op papier waren we behoorlijk underdog met ik gok een bijna 150 punten minder per bord.
Het optrommelen en het vinden van een eetplek/verzamelplek liep natuurlijk weer gesmeerd. En nadat we nog net een bordje bij de Wok hadden soldaat gemaakt was het tijd voor het schaken.
Onze tegenstanders hadden een mooie ruimte klaargezet met stukken en zij en zij begonnen we aan de wedstrijd.
Vooral dat eerste uur is moeilijk aangezien er een soort hersendood lijkt te zijn en het rekenen maar niet wil lukken laat staan in een hoog tempo en ook de theorie herinneren is een illusie. Degene die dit toch voor elkaar kreeg moest ook nog de oefensessies van de fanfare overrulen.
Enfin Jeroen kreeg een gezonde stelling met de witte, maar wel een moeilijke, tegen Luuk van Koten. Noud had ook een gezonde stelling, en had op het oog voldoende tegenspel. Bij Marcella was het Frans op het bord gekomen, ik kon hier weer eens weinig hoogte van krijgen hoe het precies stond. Maar zoals ik wel geleerd heb als (playing) teamcaptain ga ik mij hier niet meer druk om maken.
Bij mij was een rustige stelling uit het Nimzo Indisch op het bord gekomen, maar wel een die wel eens scherp kon gaan worden.
Ik nam enig risico aangezien ik er vanuit ging dat ik Bas van der Plassche toch echt moest gaan verslaan.
Jeroen had een mooi plan om de damevleugel waar zijn koning zich bevond dicht te schuiven. Maar was even en passant slaan vergeten. Dit soort dingen zijn natuurlijk te verwachten met een bekerwedstrijd, maar zijn stelling had daardoor wel veel weg van een rokende puinhoop. Noud kreeg meer grip op de stelling en zijn tegenstanders stelling begon zwaktes te vertonen en Marcella was in de aanval.
Mijn tegenstander consumeerde veel tijd ik consumeerde vooral koffie om eeen beetje wakker te blijven.
Zijn spel werd onnauwkeuriger en een klein plusje veranderde langzaam in een minnetje. Inmiddels was het bij Jeroen plotseling remise, Jeroen had weer een houdini uitgehaald en overleefde een stelling die ik mogelijk gewoon had opgegeven. Mogelijk stond hij in de slotstelling zelfs iets beter. Noud had inmiddels ook gewonnen en ik won niet heel veel later toen mijn tegenstander onder de druk bezweek.
Marcella leek toen ook nog te gaan winnen, maar in hoge tijdnood miste ze een aantal winsten en werd het remise.
Zodoende wonnen we met 3-1 tegen Eindhoven. En kon ik eerst Marcella naar haar fiets taxieen (sleutel tijdelijk kwijt) om vervolgens Noud in de Nijmegen achter te laten en als laatste Jeroen af te zetten op de noordelijke oevers van de Rijn. Daarna was het tijd voor een schoonheidsslaapje want veel tijd was er niet meer voor het licht alweer tevoorschijn zou komen. Zzzzz 

In de finale in poule D spelen we wederom tegen HMC en wederom thuis.