Zaterdag 6 februari was het er op of er onder. Tegenstander was het onderaanstaande Voerendaal 2. Met 3 punten uit 5 wedstrijden is De Toren 1 ook niet op de plek waar het wil wezen. Winst was dus noodzakelijk.

Bram studeert nog steeds in Zuid-Duitsland, dus die was er niet bij. Theo was er ook niet bij vanwege zijn nieuwbakken vaderschap. We waren dus flink verzwakt. Bovendien hadden we in de breedte ook al te kampen met wat afzeggingen. Gelukkig vonden we Nick en Sebas bereid om mee te doen. De voetbalwedstrijden waren immers toch afgelast. De voetbaltrainer van Sebas vond echter van niet en organiseerde alsnog een wedstrijd. Omdat we zo'n beetje door onze invallers heen waren zou Sebas direct vanaf het voetbal naar de Steenen Camer komen om alsnog aan te treden. Echter om half 1 bereikt mij het bericht dat hij dizzy en met zware hoofdpijn van het veld is gegaan. Toch nog niet hersteld van z'n hersenschudding. Als redmiddel bleek dat Cathelijne Sanders toch mee kon doen met het 2e (ze leek eerder niet te kunnen). Hierdoor kon Fabio doorschuiven naar het 1e. Uiteindelijk dus met 4 jeugdspelers (Marcella, Nick, Fabio en Jan),

De wedstrijd begon rustig. Ik speelde zelf op bord 3 tegen hun (op papier) sterkste speler. Kortom dat werd na 18 zetten remise toen alles vaststond en de zware stukken waren geruild. Hiermee was de eerste tactische speldenprik voor De Toren. Dat Voerendaal dit ook kon bleek op bord 1. Winkels had zich goed voorbereid op Willy en hield hem eigenlijk makkelijk op remise (op winst spelen zou voor Willy een mindere stelling en erg veel risico's met zich mee brengen). Daarmee was het steekspel weer in evenwicht.

Toen kwamen de kannonen. Nick was het eerste kanon. Hij vlecht in het middenspel een fraai offer in de stelling en beukt dwars door de zwarte verdediging heen. In het afmaken zat nog een schoonheidsfoutje, maar in het toreneindspel was het uiteindelijk toch raak. Marcella was het tweede kanon. In een siciliaan speelt zwart het niet goed en middels g6 en h6 (ja van wit) wordt de zwarte stelling opengebeukt en op zet 26 staat zwart mat.

Het ziet er dan goed uit. 3-1 voor. Alleen bij Fabio ziet het er moeizaam uit, hij heeft een lastig eindspel. De rest staat beter of in ieder geval niet minder. Jan Puyman besluit vervolgens om zijn goede reeks voort te laten gaan. Hij slaat remise af en in een eindspel met beide dame+paard heeft hij het initiatief en haalt hiermee de winst binnen. Jan van Dorp brengt de winst dan binnen. In een moeilijke stelling met het paardenpaar voor Jan tegen het loperpaar voor z'n tegenstander, is zwart iets te gretig. Jan sluit een loper op en moet vervolgens veel trucjes omzeilen. Dat lukt hem echter glansrijk en hij wikkelt af naar een eindspel met een kwaliteit meer. Dit wordt eenvoudig uitgetikt. Dat Fabio daarna zijn koning om moet leggen is jammer. Hij streed dapper in een minder eindspel, maar moest uiteindelijk toezien hoe wit binnen kwam. Dit leverde een pion en daarmee de partij op. Dat zijn tegenstander zijn klok tot onder een minuut liet lopen maakte het nog een heel klein beetje spannend, maar hij hield 46 seconden over toen Fabio mat stond.

Bob was weer eens aan een Bob partij bezig. Kortom veel trekken en sleuren en uiteindelijk een tegenstander die geen kant meer op kon. Een fraaie eeuwige penning werd tergend langzaam uitgemolken (zwart kon immers toch geen kant op). Alle witte stukken werden goed neergezet en tenslotte kwam de koning er bij om het af te maken. Hiermee was de 6-2 een feit. We zijn nog niet veilig, maar er is weer een goede stap gezet.

Volgende tegenstander is ASV. De enige echte schaakstadsderby van Arnhem.

Partijen: