Over een TOPprestatie van Sara, Arthur, Ian, Lodewijk, Tom en Elmar in een TOP-verslag van Annemiek (Vindt Peter L) 

Afgelopen vrijdag begon in Putten, na wat ´kleine´ aanloopperikelen, om 10 voor acht de partij van Toren 5J tegen  VSG2. Tom hebben we inmiddels aangeleerd welke kant hij de Amsterdamse weg moet oplopen, en de rest van de perikelen zullen we maar als leerpunt ´communiceren bij uitwedstrijden´ in de boeken zetten. Helaas kon hierdoor Anna er deze avond niet bij zijn, en mochten we Elmar als invaller aan het team toevoegen. De tegenstanders hebben een teamgemiddelde van ongeveer 300 ELO punten meer, dus iedereen moest vol aan de bak.

Sara, die voor deze wedstrijd in goed overleg werd geofferd op bord 1, begon voor aanvang nog even een onnderhandeling met de rest van het team over haar beloning bij winst. Van mij zou ze een zak met pepernoten krijgen, waarvan we de grote zouden laten afhangen van de rest van de avond (en nee Tom dat hoeft dus niet direct 1 kilo te zijn).

Arnoud (vader van Elmar) en ik hadden ons maar neergelegd bij een avondje zitten op ouderwetse houten omkleedbankjes in een tochtige gang naar de toilet. Hier zouden we ze zeker niet kunnen afleiden. Na 20 minuten kwam de tegenstander van Sara al langs lopen. Tot onze grote verrassing, vertelde hij dat hij een toren achterstond. Hij zag nog wel mogelijkheden in de stelling, maar hij vond het maar knap lastig om tegen jeugd te spelen.

Na ruim een uur spelen was het Arthur die het eerste punt voor de Toren wist binnen te halen. Toen we bij Putten aankwamen, kwam bij hem spontaan de herinnering aan een PJK-F van bijna 3 jaar geleden bij hem op. In een beslissende partij tegen Julian trapte hij nog in een fraai loperoffer, waarna hij de partij (en uitzicht op een NK-plek)  door mat achter de paaltjes verloor. Ook dit keer wist hij zijn partij ´fraai´ af te sluiten. Bij het analyseren bleek namelijk dat de tegenstander helemaal nog niet mat stond.... (OK, het was welliswaar mat in twee, maar toch).

Al heel snel daarna gaf de tegenstander van Sara op, waardoor het tweede punt binnen was en er nu komende vrijdag rijkelijk met pepernoten gestrooid kan gaan worden. De tegenstander stond nog wel even vertwijfeld met zijn hoofd te schudden. Vorige week had hij al verloren van een jochie van 12 en nu dus van een meisje van 11. Gelukkig nam hij het allemaal sportief op. Hij bleek wel een  keer in het verleden tegen een kleine Noud van de Toren gewonnen te hebben. Laat dat nu net de trainer van Sara zijn!! Met deze overwinning is Sara op dit moment met 2 uit 2 ook topscorer van het team. Een klasse prestatie.

Al snel daarna konden bij Tom ook de stukken in de doos gedaan worden. Tom kwam al niet lekker uit de auto (lag dit aan mijn rijkunsten?), kwam al snel een stuk achter en daarmee was het al min of meer gedaan. Deze ´flut´partij (zijn woorden) kostte hem ook nog eens zijn schoolfeest, dus dat was al helemaal balen.

Met een stand van 2-1 voor de Toren, zijn Arthur en ik naar huis gegaan. Dit is eigenlijk helemaal tegen onze principes, maar de dag erna moest er om 10uur al weer in Den Bosch geschaakt worden. En als je nu eenmaal een ochtendmens bent, dan is elk uurtje slaap er weer een. Met een vluchtige blik op de borden zag ik wel (zo ver mijn kennis rijkt) dat Ian een kwaliteit ging winnen, dat het bij Lodewijk een beetje in zijn nadeel aan het kantelen was en dat  Elmar welliswaar 2 pionnen achter stond, maar zijn andere stukken stonden aanzienlijk actiever. Het zou dus nog spannend gaan worden.

Toen Arthur al lang en breed op één oor lag te slapen, kwam het verlossende telefoontje van Lodewijk. Ian (die ook op de vrijdagavond al menigmaal als killer in Keizersgroep bezig is) wist zijn partij te winnen. Lodewijk had helaas verloren. En Elmar wist voor de tweede keer dit seizoen, met een remise aanbod,  het laatste belangrijke halve punt te winnen. De overwinning was hiermee een feit.

Namens Toren 5j,

Annemiek Maters