Het seizoen is ook voor De Toren 1 weer begonnen. Vol goede moed vertrokken we vanuit Arnhem dan ook richting Tilburg. Met z'n 7-en in de trein (zoals gewoonlijk komt onze buitenlander Theo rechtstreeks met de auto). Na een rechtstreekse rit (ideaal dat je niet over hoeft te stappen) en een wandeling van een kwartier, kwamen we ruim op tijd aan bij het denksportcentrum. Helaas was de nieuwe lokatie van de Stukkenjagers nog niet beschikbaar, maar dit had ook wel wat.

De wedstrijd zelf verliep aanvankelijk zeer gunstig voor ons. Jan (Puyman) kreeg 2 pionnen cadeau, Jan (van Dorp) en Steven hadden een stevige stelling, Bram had aanval en Willy had een kwaliteit geofferd, dus dat zat ook wel goed. Het enige probleemgeval was ikzelf, nadat een welgemeend pionoffer min of meer werd weerlegd door een gemist tussenzetje.

De voorsprong kwam dan ook. Jan P won inderdaad. Z'n tegenstander probeerde nog een mataanval op te zetten, waarop Jan reageerde met hetzelfde maar dan iets effectiever. Niet veel later had Steven remise te pakken. Niet slecht gezien het ruime ratingverschil.

Daarna kwamen 3 uitslagen kort na elkaar. De aanval van Bram sloeg door. Z'n tegenstander had nog een venijnig dameoffer, maar ook dat wist Bram rustig te weerleggen. Mijn eigen stelling was nog speelbaar (ondanks die geofferde pion minder), maar een blunder maakte dat zwart beslissend met z'n dame de koningsstelling binnendrong. Hierna was het snel uit. Willy had ondertussen ook de finish gehaald met een vol punt. 3,5-1,5 voor ons dus.

Dat Bob daarna ineens verloor was verrassend. Hij verliest niet vaak en z'n stelling leek ook niet slecht. Echter ineens (vanuit mijn beperkte visie) was hij een stuk kwijt. Dat was een tegenvaller. Maar Jan vD en Theo waren nog bezig.

Theo had een zeer ingewikkeld eindspel op het bord en wilde graag voor de winst gaan. Jan had een pion meer, maar de stelling was dichtgeschoven waardoor het de vraag was of hij vorderingen kon maken. Na overleg met Theo en de toezegging dat hij lopend naar huis zou (toch zo'n 600km) als hij zou verliezen, bood Jan remise aan. Dit kon natuurlijk niet geweigerd worden.

Theo ging verder in zijn bijzonder ingewikkelde stelling. Echter vanaf dat moment ging een en ander mis. Theo ging niet in op enkele remise varianten en koos voor een (volgens de kenners) vreemd torenplan. Gevolg was dat wit middels een simpel schaakje de toren op kon halen. Daarna was het niet meer te redden.

Het gevoel van een gemiste kans overheerst bij het team. We hebben nog geprobeerd dit weg te drinken middels triples. Echter nadat die op waren moesten de dubbels er aan te pas komen en die blijken iets minder geschikt.

Hierna scheiden de wegen zich weer. De 7 man gingen met de trein weer op weg naar Arnhem en Theo begon zijn voetreis. Een kleine delegatie (Bram, Bob en ondergetekende) trok naar het Moortgat alwaar we nog enkele mensen van De Toren 2 & 3 troffen. Het werd nog laat...

Thomas van Nispenrode
Teamcaptain De Toren 1