Opmerkelijke OSBO vergadering!

Gisteravond hebben we een behoorlijk opmerkelijke OSBO vergadering gehad. Ik was er heen met Jan Schoemaker en Michel Teunissen en we gingen met lood in de schoenen, want het is een halfjaarlijks corveetje. OSBO vergaderingen vallen normaal gesproken vooral op door een opmerkelijke combinatie van apathie en zelfgenoegzaamheid.

Niets wees er op dat het gister anders zou zijn. De aanwezige KNSB man en later ook de penningmeester van de OSBO rapporteerden een dramatisch ledenverlies. Kennelijk was het echter voor hen vooral een financieel probleem. De KNSB man repte van 24.000 gemiste inkomsten. Alsof een ledenverlies van 1700 (nog maar 25.000 georganiseerde schakers!) in één jaar geen existentiële crisis is. De KNSB verwacht deze problemen op te lossen door wanbetalers bij de verenigingen aan te gaan pakken.
Zo gaat het maar door bij de bonden en ook bij de verenigingen zelf, kennelijk.

De analyse is, dat het een landelijke trend betreft. De statistieken wijzen uit dat alle verenigingen van alle sporten naar de kloten gaan. Kijk het gebeurt overal, wij kunnen er dus niets aan doen, is kennelijk de redenatie. Het zal de individualisering zijn. Statistieken zijn echter simpele meetinstrumenten. Ze zeggen helemaal niets over de aard van de problemen, alleen over de omvang, die gigantisch is. Het eenvoudige feit dat bonden en verenigingen zelf niet bieden wat leden willen hebben wil voorlopig nog niet dagen. Een beetje visie zou geen overbodige luxe zijn.

Een zaterdagcompetitie
Hoe dan ook, na deze min of meer gebruikelijke gang van zaken kwam echter het voorstel rond zaterdagcompetitie aan bod en dat wist de gemoederen wel in beweging te krijgen. Even recapituleren: volgens het voorstel is een zaterdag competitie nodig om de jeugd de kans te geven mee te doen met de externe en om mensen die niet door de week willen spelen tegemoet te treden.

Het standpunt van het bestuur van onze vereniging was duidelijk: we zagen er niet veel in. Onze bezwaren komen kort samengevat op het volgende neer:

1. De interne competitie is het hart van het verenigingsleven. Bij de kleinere verenigingen, maar ook de grotere, staat de interne onder druk. De avonden dat er extern gespeeld wordt hebben altijd iets speciaals. Wie van ons zou die twee maandagavonden per maand met teamwedstrijden zomaar af staan? Bij De Toren hebben we zelfs ook zonder dat wel een gezellige avond. Maar hoeveel kleine, op sterven na dode, verenigingen in de omgeving delen zichzelf niet de genadeklap uit door hun (enige) team op zaterdag te laten spelen?
2. Juist op de zaterdag kun je overal schaken! Altijd wel een rapidtoernooi, een weekendtoernooi of wat ook te doen. Waarom dan juist een leuke doordeweekse avond om zeep helpen? Waarom gaan al die schakers die kennelijk zo graag willen spelen op zaterdag niet een leuk rapidtoernooitje met wat maten bezoeken?
3. Voor het probleem met de jeugd zijn veel elegantere oplossingen te vinden. Michel heeft er al één op papier staan en volgens een voorlopige inventarisatie bij de omliggende clubs heeft dat voorstel veel steun.
4. Volgens een redelijk representatieve enquete onder ons allen bleek ook niet heel veel steun voor dit voorstel.

Dat gezegd hebbende, we zijn wel blij om wat beweging te zien en we wilden eigenlijk niet zomaar een op zich constructief voorstel torpederen zonder het gesprek gaande te houden en in ieder geval te praten over het probleem wat er aan ten grondslag ligt.
De integratie van de jeugd bij de volwassenen is de belangrijkste strategische uitdaging waar de hele schaakwereld voor staat en veel succes boekt men vooralsnog niet. Ook voor onze vereniging is dit een zeer belangrijk punt.

De voorzitter
De heer Smit van Pallas verdedigde zijn voorstel met stijl. Hij had zijn huiswerk goed gedaan, met heel wat clubs contact gehad.
Zoals het echter altijd gaat bij dit soort vergaderingen verzonken we al gauw in een moeras van argumenten en tegenargumenten. De voorzitter, Hendrik van Buren, ging hiermee om door al vrij snel de discussie te smoren en een stemming te forceren. Er wellicht van uit gaande dat ieder toch al besloten had wat hij ging doen.
Dit stuitte op felle bezwaren uit de vergadering. “Schandalig!” werd er geroepen. Desiré Fassaert van SMB kwam met een of ander ordevoorstel, waarvan de kern me eerlijk gezegd ontging. De voorzitter ging hier echter aan voorbij en hiermee overschreed hij kennelijk het protocol. Zoals ik iemand hoorde roepen moest een ordevoorstel altijd behandeld worden. Dit leidde helemaal tot vurige protesten, iedereen liep nu door elkaar heen te roepen.
Van Buren ging nu heel stoutmoedig verder door de zaal het zwijgen op te leggen en alsnog met de stemming door te gaan.

Met name de grote verenigingen, ASV, Wageningen, Schaakstad hadden echter bezwaren tegen het plan. Ook fundamentele, zoals wij. Kees Stap van Wageningen riep van onvoorspelbare risico’s en daar zat iets in, want de externe is één van de weinige dingen van de bond waar iedereen blij mee is, dus daarmee spelen betekent wel iets. Doordat de meeste grote verenigingen dus tegen waren, kwam de stemming uiteindelijk met een kleine meerderheid tegen het voorstel uit: 48 tegen, 40 voor. Het was nog heel spannend, want Fassaert onthield zich uit protest over de gang van zaken en hij moet heel wat stemmen hebben gehad.

Dit was duidelijk een teleurstelling voor Smit, want hij had er best wat in geïnvesteerd. Ik vond het ook jammer voor hem, ook al was ik tegen en eerlijk gezegd baalde ik er van dat nu dreigde opnieuw voor een paar jaar de boel stil kwam te liggen. Maar kennelijk dacht van Buren ook zo, want hij nam nu de wel zeer ongebruikelijke stap door op basis van zijn persoonlijke bevoegdheid als voorzitter te bepalen dat er alsnog met een zaterdagcompetitie (weliswaar in een ‘light’ versie, er zou om een taart gespeeld gaan worden…) zou worden begonnen.

Nu was de boot werkelijk aan en Fassaert kwam direct met het voorstel te pauzeren zodat hij een motie van afkeuring kon indienen. Hier kon en wilde van Buren natuurlijk niet omheen en een kwartier later was de motie met algemene stemmen aangenomen. Vanzelfsprekend was dit een holle geste, want niets van wat de voorzitter had gedaan was hiermee ongedaan gemaakt.

Ook al vond ik het plan dat van Buren er doorheen mepte helemaal niets, toch waardeerde ik zijn vlucht naar voren wel. Alles beter dan weer terug in het hok en weer stagnatie, moet hij gedacht hebben. Een klein beetje leiderschap, ook al was die suboptimaal gericht, was geen overbodige luxe.

Eind goed al goed
En uiteindelijk werd er naar goed gebruik gewoon weer een commissie ingericht die het probleem gaat aanvatten, dus iedereen kon tevreden naar huis. Michel zit daarbij en het is een klein collectief, dus hopelijk weten ze er iets van te maken.

Volgens mij was het dus wel een redelijke vergadering. Als we het nou ook nog eens echt kunnen gaan hebben over hoe we de schaakwereld voorspoed gaan brengen, dan kunnen we misschien nog vooruit gaan zien naar de OSBO vergaderingen.
Reikimaster0